Gözyaşı

Çok üzgünüm.Şehitler,deprem derken televizyonu açmaya,sabah uyanmaya korkar oldum.Bu konuda o kadar çok şey yazmak istiyorum ki.Ama hislerimi yazıya tam olarak dökemem gibi geliyor.

Her gün en az bir saat en çok iki saat yürüyüş yapıyorum.Yeni bir rutin oluşma dönemindeyiz bu sebeple zaman bulup da yazamıyorum aslında.

Yarın ev usta dolu olacak.Kayınvalidem ve Ayşe Abla da evde.En kısa sürede mesela bu hafta sonu uzun hatta upuzun bir yazı ile burada olmayı umuyorum.