Sıkıntıya gelemem

Cumartesiye damga vuran cümle buydu.Bakıcı buluşması tam manasıyla bir felaketti.Sabah evi toparladık,kızı en cici haliyle giydirdik ,iki dirhem bir çekirdek halimizle beklemeye başladık ;  saat 11:00 gibi geldiler.Ben bir gece önce saçıma kına bile yakmıştım hani neredeyse beni istemeye geleceklermiş gibi hazırlanmıştım.

Kadıncağızı ilk gördüğümde hayal kırıklığı yaşadım.Yani bir kere kadıncağız değildi:P Çok esmer bir kadın düşünün ama saçlar sarı,kısa kesim, gözlüklü ama gözler fıldır fıldır.Konuşmaya başladık çalıştığı kadından bahsetti 'çocuğa bisküvi verme diyorlardı vermiyordum haftasonu yolda gördüm çocuğun elinde bisküvi dedim bu ne kem küm ettiler' ' önceleri yemeğe karışıyordu sonra dedi sen ne yaparsan yap' 'yoğurdu yedirememişler dedim ben yediriyorum siz neden yediremiyorsunuz' falan falan.Kadın bana ayar veriyor anlayacağınız:)

O kadar ümit bağlamıştım ki bu kadına bir de arkadaşım o kadar övgüyle bahsetmişti ki gözümün önündekini görmezden geliyordum.Kadın basbayağı cingöz mesela ben 'akıllı kadın' diyorum.Kadın bildiğin geveze ben 'aman iyi neşeli' diyorum.Kadının gözleri fır dönüyor ben 'ay ne güzel yeşil gözlü' diyorum:)))

Ama işte benim günüm var çocuğu alır güne götürürüm dediğinde benim algılarım iyice bozuldu.Ayda bir falansa ben izin alırım  ya da kayınvalidem gelir dedim.Salaklığıma bak:)

Yüzsüz ne dedi peki 'iki günüm var onbeşte bir dönüşümlü yani haftada bir gün günüm var'.Hımm dedim olmaz o zaman.Ama nasıl utanıyorum nasıl sıkılıyorum gezmesine engel oluyorum diye:))

Ben çocuğumun evden çıkmasını istemiyorum dedim.Beni sorguluyor 'neden ay olur mu?' diyemedim ki 'gündeki kadınlar sapık mı , kimdir nedir ben ne bilirim güne çocuk götürülür mü?' Çocuğa hastalık bulaşır dedim.A dedi ona bakarsan hastalık  bana bulaşır benden de çocuğa bulaşır.Çüş di mi:)))

Bak güne gitmeme izin vermediğine ilerde pişman olursun diyor.Sonra konu eski çalıştığı evde kahveye gelen arkadaşlarına geldi.İnsaflı kadın 'e tabi buna izin vermeyenler olabilir' dedi.Eh yani sen arkadaşınla kahve içerken benim çocuğum ne yapacak, benim tanımadığım kadınlar evime nasıl girer diyemedim.Neyse misafir getirme konusunda ısrarcı değil Allahtan.

Böyle konuşuyoruz ben kendimi anlatıyorum ezik büzük birden 'ay ben sıkıntıya gelemem' dedi.

Parayı da benim önerdiğimden yüz milyon fazla istedi.Ve ben kabul ettim, telefonunu aldım eşimle de konuşayım akşam arar haber veririm dedim.Çıkarken hala gün konusunu düşün bak diyor.La havle:)

Ben kadına 'çocuğa tv izlettirme' 'hepatit için kan tahlili isterim, aşı yaptırırız' falan diyecektim güya:)) Nerde:))) Tv izlettirmemek şöyle dursun evde otursun diye hanıma ricacı konuma düştüm:))) Tv izlettirme demeye cesaret de edemezdim aklıma bile gelmedi zaten:))))

Evden çıktılar yarım saat sonra arkadaşım aradı.Benim akrabam sonuçta o yüzden yanında konuşamadım bu güne götürme işi tam bir saçmalık sakın kabul etme parayı da daha az ver dedi.Olmazsa başka kadın buluruz dedi.

Benim de düşündükçe bu 'sıkıntıya gelemem' lafı bir canımı sıkıyor sormayın.Çocuk bakmak bayağı sıkıntılı bir iş çünkü.Ben kadını eve hapsetmiş gibi olacağım bunu acısı kesin çocuğumdan çıkacak.Oysa ben bakıcı mutlu olsun bu mutluluk kızıma da yansısın isterim.Çalıştığı için mutlu olsun.

Kocam da kadını hiç beğenmedim, bu kadın senin dediklerini yapmaz diyip durdu.Ama ben başka kadın bulamayacağım stresinden kadını allayıp pulluyorum.Sonunda kocamın ısrarına dayanamadım  daha önce de aradığım bir arkadaşımızın eski bakıcısını aradım.Bana kadın bulacaktın ne oldu dedim.Birazdan aradı buldum dedi.Sabah randevulaştık gittik kadının evine.

Ruh halimle kimi görsem beğenecektim zaten:)) Kadına içim ısındı.Her şartımı kabul etti.Zaten çok bir şartım da yok.Kadın bir kere mutlu, hiç bir ön şartı yok.Daha önce çalıştığı yerde aldığı para benim gün gezen bakıcıya vermeyi kabul ettiğimden 100 milyon daha az.Orada iki çocuk bakıyormuş bizim çocuk tek ama yarın arayıp kızıma iyi bak helali hoş olsun diyeceğim..Şubat 15 gibi başlatacağım,inşallah.Nisana kadar kızım bakıcısına alışır, kadıncağız evin düzenini öğrenir ben kıyafet alışverişimi tamamlarım,bakıcısıyla kızım yavaş yavaş tek kalmaya alışırlar filan.

Uf.Bu bakıcı işi bir bitse yeni düzen bir başlasa.Bir alışsak,Duru mutlu olsa.Ben işe geri dönsem.Hayat bayram olsa.